آرزو شکری-زبالهها و نخالههای ساختمانی در طبیعت مازندران به بحرانی زیستمحیطی بدل شده است. بیتوجهی برخی گردشگران و بومیان به محیطزیست و رهاکردن زباله و نخاله در طبیعت، بهویژه در تعطیلات تابستان، دامنگیر محیطزیست شده است. این اقدام آسیبزا بهویژه در شهرستان گردشگرپذیر سوادکوه چهره زیبای طبیعت بکر را مخدوش میکند. ماندن پلاستیکها و مواد سمی در خاک و آب علاوه بر تخریب اکوسیستم، مستقیماً سلامت زنجیره غذایی را تهدید میکند فقدان راهکار مدیریت پسماند در مناطق جنگلی باعث ایجاد شیرابههای خطرناک و آسیبهای جبرانناپذیر شده است. شهرستان کوهستانی سوادکوه که غنی از جنگلهای پر جاذبه و انبوه است و دریاچه و رودخانه در خود جای داده است نیز مصون از ناملایمات انسانی نیست، رنج رودخانه تِلارش خود قصه مفصلی از آلایندگیهایی است که گاهی به خوردش میدهند، صدای شکستن تنه درخت گاهی محافظان جنگل را به زحمت میاندازد و حفظ حیاتوحش از خطرات انسانی و تخریب زیستگاه، حفظ خاک غنی از خطر فرسایش خواب را از چشم محافظان زیست محیطی میگیرد تا طبیعت غنی و پر جاذبه سوادکوه و سوادکوه شمالی برای نسلهای آینده حفظ بماند تا آیندگان نیز از طبیعت بکر، آب و هوای دلنشین و نعمتهای بیشمار این خطه بهرهمند گردند و در خاطرات گذشتگان خود به دنبال آرزوی خود نباشند. تدابیر حفاظتی برای سالم نگه داشتن محیط زیست دغدغهای است که متولیان در تلاشاند تا زخم کمتری بر پیکره زیست کره بنشیند و آیندگان از میراث زمین بهره ببرند.