آلبرت بغزیان، اقتصاددان و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، معتقد است بانک مرکزی باید درباره علت این جهش حدود ۳۵ هزار تومانی توضیح شفاف ارائه کند و وضعیت عرضه و تقاضای ارز را برای افکار عمومی روشن سازد. بغزیان همچنین عرضه ارز با نرخ ۲۵۸ تا ۲۵۹ هزار تومان را محل انتقاد دانسته و میگوید این اقدام ممکن است این پیام را به بازار منتقل کند که سیاستگذار این سطح قیمتی را پذیرفته و انتظار کاهش نرخ ارز را ندارد. به گفته او، چنین مداخلاتی بدون مدیریت تقاضای واقعی و جریانهای اصلی عرضه و تقاضا، اثر محدودی خواهد داشت. این اقتصاددان هشدار داده ادامه رشد نرخ ارز میتواند فشار تورمی و هزینههای خانوار را افزایش دهد و از بانک مرکزی خواسته درباره سیاست ارزی و دلایل جهش اخیر شفافسازی کند. بغزیان در ادامه با اشاره به روند فعلی نرخ ارز میگوید دلار پس از رسیدن به محدوده ۳۰۰ هزار تومان میتواند با مقاومت مواجه شود، اما از نظر او ادامه این روند بدون خواست یا پذیرش سیاستگذار امکانپذیر نبوده است. او هشدار میدهد افزایش نرخ ارز در نهایت فشار تورمی را نیز بیشتر خواهد کرد. این اقتصاددان همچنین با اشاره به شرایط جنگی کشور معتقد است سیاستهای وارداتی و ارزی باید با این شرایط هماهنگ شود. به گفته او، در کشورهای درگیر جنگ، سیاستگذار برای حفظ جامعه و کنترل فشار اقتصادی، در مدیریت ارزش پول ملی و واردات مداخله میکند. بغزیان میگوید در شرایط فعلی باید مشخص شود سیاستگذار با عوامل اخلال در بازار ارز برخورد میکند یا اینکه افزایش نرخ ارز را به عنوان راهی برای جبران کسری بودجه پذیرفته است. او تأکید میکند اگر فرض دوم مطرح باشد، نگرانیها درباره پیامدهای افزایش نرخ ارز بیشتر خواهد شد. او با انتقاد از نحوه مدیریت واردات کالاهای مصرفی میگوید به جای ممنوعیت، میتوان از ابزار تعرفه برای کنترل واردات استفاده کرد تا کالاهای لوکس با ارز آزاد وارد شوند. به اعتقاد بغزیان، در شرایطی که فشار اقتصادی بر خانوارها افزایش یافته، ادامه واردات کالاهای لوکس با سازوکارهای ارزی موجود میتواند به تشدید نابرابری اقتصادی منجر شود. به باور بغزیان دلیل اینکه تورم در کشورهایی مانند روسیه و اوکراین که درگیر جنگ هستند، مانند ایران بالا نرفته، به سیاستهای ارزی آن کشورها مربوط است که از ارائه ارز به هر کالای غیرضروری و لوکسی خودداری میکنند اما در ایران چنین نکردند و سیاستگذار تمایل داشته تا ثروتمندان کشور را تا جای ممکن راحت بگذارد. این رویکرد حاکم بر سیاستگذاری اجازه تغییر اساسی شرایط را در وضعیت جنگ و تحریم فعلی سلب کرده و بعید است تا زمانی که جنگ و تنش کاهش یابد، این وضعیت تغییر چندانی کند.