طی چند روز گذشته دو اتفاق بظاهر تروریستی! اما با اهداف و روایت های کاملا یکسان و همسو!، یکی اطراف پایگو اه نظامی «فرفوردِ» انگلیس دیگری در مسیر پروازی دبی به پایتخت رژیم اشغالگر قدسِ شریف، فضای رسانهای جهانی و منطقهای را بخود مشغول نموده و افکار عمومی را به سمت و سوی ایران اسلامی و ربط دادن آن با جنگ های تحمیلیِ قبلی و جاری سوق دادهاند. آنچه اما، در موضوع اول، به یکباره موجب آبروریزی و روسیاهی برای طراحان، گویندگان و تحلیل گران انگلیسی و حتی نمایندگان نظامی، امنیتی و رسمی آنها گردیده همانا افشای هویت کشاورزان فلک زدهای بوده که تلاش داشتهاند تا بصورت پنهانی وارد پایگاه مذکور گردیده، سوخت گازوئیل را به سرقت برده و برای امور کشاورزی خود مورد استفاده قرار بدهند! در همین زمینه مواردی تقدیم میگردد.
ناگهان، اخبار شبانهروزی تمامی رسانهها در انگلستان از دستگیری ۵ نفر خبر دادند، افرادی که به ادعای آنها قصد داشتند به پایگاه هوایی آمریکا در انگلستان «فرودگاه فرفورد»، حملات تروریستی انجام دهند و حتی گزارش میشد که در ۳ وانت مربوط به مهاجمین!، مواد منفجره کشف شده و پلیس، ساکنان چند روستا را در نزدیکی محل دستگیری تخلیه و به مکان دیگری منتقل کرده است. بلافاصله:
- تمامی انگشتها به طرف جمهوری اسلامی ایران نشانه رفته و ادعا میشد که این افراد از تروریستهای وابسته به ایران هستند.
- «نایجل فاراژ»، رهبر حزب نژادپرست و ضدخارجی «رفرم»، سوی اتهام را به طرف ایرانیانی گرفت که با قایقهای کوچک از فرانسه وارد انگلستان میشوند.
-رئیس متوهم یانکی ها، دونالد ترامپ، اعلام کرد که این دستگیرشدگان مدتها در رادار سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و انگلستان قرار داشته و تحتنظر بودهاند.
-در مجلس عوام انگلستان، نمایندگان یکی پس از دیگری به دفاع از روابط ویژه آمریکا و انگلستان و لزوم مبارزه مشترک و هماهنگ با تروریسم پرداختند.
-در کنفرانس سالانه حزب کارگر (حزب حاکم)، وزیر خارجه، وزیر کشور و دیگر مقامها، سخنرانی های تندی در محکومیت تروریسم ایراد کردند و تلویحا ایران را متهم به حمایت از تروریسم کردند.
-نماینده محلیِ منطقه اعلام کرد که به دولت قبلی اخطار داده بود اگر انگلستان اجازه دهد از این فرودگاه برای جنگ با ایران استفاده شود، جان مردم منطقه به خطر میافتد.
در همین رابطه، داستانی نبود که ساخته نشده باشد! بلکه اجماع بر این بود که دولت انگلستان بنا بر قانون میتواند دستگیرشدگان را پیش از اعلام جرم، تا ۱۴ روز تحت بازجویی نگه دارد. در عین حال اما بهزودی معلوم شد که دستگیرشدگان همگی شهروند بریتانیایی هستند و یک روز بعد با قرار وثیقه آزاد شدند. این آزادی سریع نشان داد که سوءظنِ «تروریست بودن» شامل حال آنها نشده و در وانتها نیز هیچ ماده منفجرهای یافت نشده است.
با توجه به تمامی سر و صداهای ایجاد شده، سؤالی که افکار عمومیِ داخلی و خارجی را بخود مشغول کرده این بوده که بالاخره افراد مذکور آنهم نیمه های شب در حوالی فرودگاه چه میکردهاند؟ در پاسخ میتوان گفت، اطلاعاتی که تاکنون درز کرده نشان میدهد که آنها در واقع «دزد گازوئیل» بودهاند. با این توضیح و توجیه که پایگاه یاد شده در منطقهای روستایی قرار داشته و ساکنان و مجاوران، گازوئیل موردنیاز ادوات کشاورزی خود را در مخازن بزرگی ذخیره میکنند. بالا رفتن تصاعدی قیمت انرژی به علت حمله آمریکا و اسرائیل به ایران سبب شده است که دزدیدن سوخت به منبع درآمد وسوسهانگیزی تبدیل شود.
البته پس از چند روز موج آفرینیِ رسانهای و سیاسی که مستقیماً ایران را نشانه رفته بود، اکنون شرمندگی بزرگی برای طراحان و راویانِ پشت و رویِ صحنه شکل گرفته است. در عین حال، برای کاستن از بار این رسوایی، بسیاری از آتشبیاران معرکه هنوز حاضر به پذیرفتن خطای خود نبوده و نیستند. نمونهاش اظهارات «مارکو روبیو»، وزیر خارجه آمریکاست، که مدعی شده در پشت واقعه پایگاه فرفورد «دست قدرت خارجی» وجود داشته و..!، که لابد منظورش نیز همان ایران است. دروغی برای سرپوش گذاشتن بر دروغ بزرگترِ رئیس کذّابِ خود!.
مضحکترین توجیه را در چرایی آزادی این افراد، ساعاتی بعد توسط یکی از کارشناسان تروریسم در بنگاه لجن پراکنیِ بیبیسی انگلیسی شنیدیم که عنوان نموده:«کارشناس ارشد ما میگفت «آنها را آزاد کردهاند تا مأمورین امنیتی تعقیبشان کنند و ببینند کجا میروند، با چه کسانی رابطه برقرار مینمایند و..»!.
بهراستی که در این چند روزه اخیر، فضای سیاسی و رسانهای بریتانیای فعلا صغیر و سابقا کبیر! نشان داد که بینندگان و شنوندگانِ ساده لوحِ غربی تا چه اندازه بهراحتی دچار هیجان و جوزدگی میشوند، فرصتطلبان چگونه از آن سوءاستفاده میکنند و نهایتا با همین توجیهات و تمهیدات دروغین، دیگران را مورد اتهام و سپس تهاجم و تجاوز قرار میدهند!