کودکان فقط دریافت‌کنندگان خدمات آموزشی و حمایتی نیستند؛ آنان شهروندان امروز و صاحبان حقوق مستقل‌اند. نگاه به کودک به‌عنوان نیروی کار آینده یا راهکاری برای جبران کاهش جمعیت، نگاهی ناقص و مغایر با فلسفه حقوق کودک است. کودک پیش از آنکه سرمایه اقتصادی فردا باشد، انسانی برخوردار از حق حیات، سلامت، آموزش، امنیت، بازی و رشد همه‌جانبه است.

کسی نمی‌داند پشت پرده ادعاها و بریز و بپاش‌های او چیست؟ به قول حسام‌الدین آشنا باید پرسید چه کسی به او جرات طوفان داد؟ افکار عمومی در انتظار دریافت پاسخ این سئوال مهم است.

تصحیح الکترونیکی اوراق امتحانات نهایی با انتقادهایی درباره فشار کاری بر معلمان، پرداخت دستمزد ناچیز و تأخیر در تسویه حق‌الزحمه‌ها همراه شده است؛ به‌طوری‌که برای هر برگه تنها ۱۰ هزار تومان پرداخت شده و معلمان پس از سه ماه انتظار، مطالبات خود را دریافت کرده‌اند.

جنگ‌های امروز تنها در میدان‌های نظامی و با سلاح و تجهیزات تعیین تکلیف نمی‌شوند؛ بخش مهمی از معادلات جنگ در عرصه رسانه، ادراک عمومی و افکار جامعه شکل می‌گیرد. ترس، اضطراب، شایعه و ناامیدی می‌توانند به ابزارهایی برای تضعیف انسجام ملی و کاهش تاب‌آوری روانی مردم تبدیل شوند.

مدرسه‌ای که به آن رسیدیم، دیگر مدرسه نبود. از ساختمان، دیوارهایی شکافته مانده بود و سقفی که فروریخته بود. تیرهای شکسته و آرماتورهایی که از دل بتن بیرون زده بودند، میان خاک و آهن و سنگ دیده می‌شدند. دیوارهای سبز و صورتی کلاس‌ها هنوز باقی بودند؛ رنگ‌هایی که لابد روزی برای آن انتخاب شده بودند که بچه‌ها صبح‌هایشان را در جایی روشن‌تر و کودکانه تر آغاز کنند.

در شرایطی که اقتصاد کشور با محدودیت منابع ارزی، فشارهای خارجی، نوسان نرخ ارز و دشواری‌های نقل‌وانتقال مالی روبه‌روست، تعیین اولویت برای مصرف ارز دیگر صرفاً یک تصمیم اقتصادی یا اداری نیست؛ بلکه به مسئله‌ای اجتماعی، انسانی و حتی امنیتی تبدیل می‌شود. در چنین وضعیتی، پرسش اصلی این نیست که چه میزان ارز در اختیار کشور قرار دارد، بلکه این است که منابع محدود چگونه و با چه معیاری به نیازهای ضروری اختصاص پیدا می‌کنند.

لطفا شکیبا باشید...