تأمین مالی زنجیرهای با وجود کاهش نیاز بنگاهها به وثایق سنگین و تسهیل دسترسی به منابع مالی، هزینه تمامشده بیشتری نسبت به تسهیلات بانکی دارد.
تأمین مالی زنجیره تولید یکی از روشهایی است که با هدف تأمین نیازهای مالی بنگاههای اقتصادی و کاهش وابستگی آنها به تسهیلات نقدی شبکه بانکی مورد استفاده قرار میگیرد. بانک مرکزی در توضیح عملکرد این ابزارها اعلام کرده است که استفاده از آنها میتواند فشار تقاضا برای دریافت تسهیلات از شبکه بانکی را کاهش دهد و تأمین مالی فعالیتهای مولد اقتصادی را بهبود بخشد.
بر اساس پیگیری از بانک مرکزی، ابزارهای تأمین مالی زنجیره تولید در مقایسه با تسهیلات بانکی به وثایق سنگین کمتری نیاز دارند و شرایط پیشنیاز درخواست آنها نیز محدودیت کمتری دارد؛ موضوعی که به گفته این نهاد، دسترسی بنگاههای اقتصادی به منابع مالی را تسهیل میکند.
با این حال، بانک مرکزی تأکید کرده است که هزینه تمامشده تأمین مالی از طریق این ابزارها قطعاً از دریافت تسهیلات شبکه بانکی بیشتر است. این نهاد دلیل این تفاوت را پایینتر بودن هزینه تمامشده تسهیلات بانکی در ایران نسبت به سودآوری فعالیتهای اقتصادی و حتی نرخ تورم عنوان کرده است.
بانک مرکزی اعلام کرده است که مبنای تعیین هزینه تمامشده ابزارهای تأمین مالی زنجیره تولید بهگونهای تعریف شده که در وهله نخست، دسترسی بنگاهها به تأمین مالی را تضمین کند و در وهله دوم، برای صادرکننده و دریافتکننده نرخ قابلقبول و بهینهای داشته باشد.
بر این اساس، مقایسه این ابزارها با تسهیلات بانکی صرفاً به هزینه تأمین مالی محدود نمیشود و دسترسی به منابع مالی و شرایط استفاده از آنها نیز از جمله ملاحظات مطرحشده در توضیحات بانک مرکزی است.
این نهاد همچنین معتقد است استفاده از ابزارهای تأمین مالی زنجیره تولید میتواند نیاز بنگاهها به تسهیلات نقدی را کاهش دهد؛ زیرا بنگاهها میتوانند بدون اتکای مستقیم به دریافت تسهیلات بانکی و تلاش برای تأمین وثایق مورد نیاز، از این ابزارها برای تأمین مالی فعالیتهای خود استفاده کنند.